8 Ağustos 2009 Cumartesi

Oyle iste...

Bircok kisinin `Yeni yazi yaz !` israrina karsin gunlerdir hep ayni sey oluyor. Ben bu sayfayi aciyorum, yaziyorum-siliyorum, yaziyorum-siliyorum, yaziyorum-siliyorum... Belki bu aralar enerjim bedenime cok fazla geldiginden olabilir, cok sey yazmak istiyorum ama yazdiklarimin hicbiri soylemek istediklerime cikmiyor aslinda. Hatta belki soylemeye niyet ettiklerim, dusunduklerimin yarisini bile karsilamiyor olabilir. Hala yazmaya korktugumu da biliyorum ayrica, ayni fotograf cekmeye korktugum gibi... Ufak tefek, ecik bucuk baska korkularim da var. Korkuyorum mesela ben karanliktan cocuklugumdan beri. Cunku arkasindan ne gelecegini hic bilmiyorum. Ama en cok sevdiklerimi kaybetmekten korkuyorum. Hic ustesinden gelemiyorum. Ben ters donmus uc uc bocegi gibi bunun ustesinden gelmeye calisirken, bununla yuzlesip butun `Ah keske…`lerine karsin sapasaglam ayakta kalabilenleri gordukce gizli ama buyuk hayranliklar besliyorum. Cok sevdigim bi yazarin `Sozler, kelimeler kolaydir Nazli` sozunu hatirliyorum. Bir an icin kendi icimde 3 kere donuyorum, kendimi nasil ifade edebilecegimi bilemiyorum cunku. Ben sadece her kotu zamaninda sevdiklerimin yanlarinda olabilmek, `bazen hic yasamak gelmiyor icimden` dedikleri zamanlarda canimin icine sokana kadar onlara sarilmak istiyorum… Belki bazen uzak kaliyorum, ama bunu hic azalmadan hep istiyorum. Oyle iste…

1 yorum:

  1. olley! karamsar ve umut dolu karman çorman bir yazı da olsa, yazdın sonunda!
    sana tavsiyem, yazmak istediklerini minik bir deftere yaz önce taslak olarak. sonra d abilgisayarda word'de felan yaz. istediğin gibi oyna, birkaç gün üzerinde düşün, düzeltmeler yap. sonra da kopi peyst eylersin. o zaman daha rahat oluyor.

    YanıtlaSil